Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘αριστερα’

Η τελευταία φάση της Αθηναϊκής ιστορίας, Σύνταγμα, αγανακτισμένοι κλπ, μπορεί να συμπυκνωθεί στη μεγαλειώδη φράση που άκουσα τις πρώτες  μέρες  με  τα  ίδια  μου  τα  αυτιά  από  παθιασμένο ρήτορα της Πλατείας :
“Όπως λέει κι ο Καζαντζάκης: Οι φτωχοί δεν έχουν να χάσουν τίποτα άλλο, εκτός απ’ τις αλυσίδες τους…”

Από δω και μπρος, σιγή ασυρμάτου. Ή όπως θα έλεγε ο Άβερελ Ντάλτον:

“The rest is silence”, Σαίξπηρ, Άμλετ, Πράξη Γ’ , Σκηνή 2η .

Read Full Post »

A.  Ο  ΚΑΠΕΤΑΝ ΕΝΑΣ ΧΑΙΡΕΤΙΖΕΙ ΤΑ ΠΛΗΘΗ:

Αγαπητοί φίλοι!!!

Β.   ΓΙΑΤΙ  Ο  ΚΑΠΕΤΑΝ ΕΝΑΣ ΔΕ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕI

ΤΗ  ΛΕΞΗ  “ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ” ;

Γιατί μας έχει τελειώσει.  Και είναι λάθος λέξη.  Εμείς εδώ στην Ελλάδα, όσοι,  δηλαδή, βρεθήκαμε από τη δώθε πλευρά,  την έχουμε συνδέσει με ηρωισμούς,  αυταπάρνηση,   απεργίες  και θυσίες.  Για ρωτήστε,  όμως,  στις σταλινικές χώρες,  τι γινόταν.  Στο Δέλβινο,  βλέπανε από μακρυά το κομματικό αυτοκίνητο να ‘ρχεται από  τους  Σαράντα , το τηλέφωνο είχε πέσει πιο πριν για να ‘ναι όλα έτοιμα   και το νέο ταξίδευε  γρήγορα: – Έρχονται οι Σύντροφοι! Οι Σύντροφοι!  Πανικός.  Τρομοκρατία.  Για να μην πούμε για τους  συντρόφους ανακριτές στις δίκες του ’36 και τον Κιμ Γιονγκ Ιλ.  Αλλά κι άλλοι το ‘χουν ξεφτιλίσει,  παγκοσμίως .  Μέχρι και στο Εργατικό Κόμμα  της Αγγλίας,  αποκαλούνται comrades.  To  σύντροφοι, λοιπόν, τέρμα,   πάπαλα,  койеч.

Ξέρω, ότι πολλοί καλοί άνθρωποι, ηλικιωμένοι, νέοι,  αγωνιστές  στεναχωριούνται με την ιδέα:  “-Μα να πάψω να χρησιμοποιώ μια λέξη, που είναι  ιερή για μας!  Δε μου πάει… ”   Εντάξει,  εγώ μιλάω για μένα,  εσύ  για να την κρατήσεις, δεν χρειάζεσαι άδεια κανενός.  Αρκεί να μην ξεχνάς,  ότι τις λέξεις, τα σύμβολα, τα λάβαρα και τις σημαίες τις φτιάχνουμε εμείς οι άνθρωποι. Δεν φτιάχνουν εκείνα εμάς. Όπως λέει ένα παλιό ρητό, “Δεν φτιάχνει το κόκκινο λάβαρο το σοσιαλιστή”. Ούτε η προσφώνηση το σύντροφο.

Στην Κίνα,  μάλιστα, το “συντροφος,  同 志,  tóng zhì, τους είχε  τελειώσει  εδώ και χρόνια.  Αλλά για άλλους λόγους.   Σου λέει, άσε μη ξαναθυμηθούν τα παλιά,  όπως τότε  που  είχαμε πάθει  Κουόμιντανγκ,  και γίνει πάλι καμιά επανάσταση και τότε δε μας γλυτώνει τίποτα.  Καταργήθηκε λοιπόν.  Μόνο σε  κάτι ηλικιωμένους επιζήσαντες της Μεγάλης Πορείας  απευθύνονται έτσι,  lao tongzhi,  γηραιέ σύντροφε, για  λόγους “τιμητικούς” και με την κρυφή ελπίδα,  οτι  ο “γηραιός σύντροφος”  με τη στολή Μάο θα τα τινάξει,  γιατί κάνει κακό στο εμπορικό ίματζ της χώρας.  Τα ‘φερε όμως έτσι η τύχη,  ή ποιος ξέρει τι άλλο,  (άβυσσος η ψυχή του Κινέζου),  και σήμερα, από τα ενενήνταζ  και μετά, η λέξη απέκτησε μια κάπως διαφορετική έννοια,  αλλάζει, δηλαδή,  αυτό, το οποίο τρώγεται από κοινού.  Έτσι, τώρα πια, “σύντροφοι” ονομάζονται  επισήμως οι γκαίη και “συντρόφισσες ”  οι λεσβίες,   ασχέτως  αν είναι ζευγαρωμένες ή  μπακούρια… (Τώρα μεταξύ μας,  ποιος να το ‘λεγε,  ε;).

Το συναγωνιστές είναι καλύτερο. Μυρίζει θυμάρι, Παρνασσό και Γοργοπόταμο και κλαρίτες. Κι αυτό έχει βρωμιστεί από κάποιους ακροδεξιούς,  από τότε που προσπαθούσαν μάταια  να μιμηθούν την Εθνική Αντίσταση,  αλλά σήμερα  είναι αμελητέοι.  Και θα το χρησιμοποιούσα, αν ανήκα σε κάποια οργάνωση. Αλλά δεν ανήκω. Συμμετέχω στα συνδικαλιστικά του σωματείου μου, που αντιπροσωπεύει έναν μάλλον   μπατηρημένο κλάδο, που όμως δεν θα ‘λεγα πως είναι ιδιαιτέρως αγωνιστικός, ίσως γιατί δεν αντιπροσωπεύει απλά εξαρτημένη εργασία  , αλλά πολύ εξαρτημένη. Γι΄ αυτό στις διαδηλώσεις , π.χ. για το ΔΝΤ ή για το ρατσισμό  κατεβαίνω,  αλλά  με τη δική μου παρέα .

Άλλη προσφώνηση:  Πολίτες!  Δεν είναι κακό το “πολίτες”.   Αλλά  πάλι,  είναι πολύ Γαλλικό, πολύ aux armes!,  πολύ “Οι Θεοί Διψούν”  και  “πολίτισσα Γκαμελέν”…  Κομψό,  δε λέω,  αλλά μπάααα, ντεμοντέ.  Άσε που θυμίζει και τους παλιούς Ρωμιούς της  Ιστικλάλ.  Το Φίλοι,  λοιπόν,  είναι καλύτερο.  Οπότε…

Γ. Αγαπητοί φίλοι…

Θα ….

Η  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ

Read Full Post »