Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Σύνταγμα’

Η τελευταία φάση της Αθηναϊκής ιστορίας, Σύνταγμα, αγανακτισμένοι κλπ, μπορεί να συμπυκνωθεί στη μεγαλειώδη φράση που άκουσα τις πρώτες  μέρες  με  τα  ίδια  μου  τα  αυτιά  από  παθιασμένο ρήτορα της Πλατείας :
“Όπως λέει κι ο Καζαντζάκης: Οι φτωχοί δεν έχουν να χάσουν τίποτα άλλο, εκτός απ’ τις αλυσίδες τους…”

Από δω και μπρος, σιγή ασυρμάτου. Ή όπως θα έλεγε ο Άβερελ Ντάλτον:

“The rest is silence”, Σαίξπηρ, Άμλετ, Πράξη Γ’ , Σκηνή 2η .

Read Full Post »

Εγώ είμαι διεθνιστής.  Που σημαίνει ότι   έχω συνειδητοποιήσει, πως η πατρίδα  όλων μας είναι ο πλανήτης Γη, και πως όσο πιο γρήγορα το παραδεχτούμε αυτό, τόσο θα αυξάνονται οι πιθανότητες να τον σώσουμε. Επίσης σημαίνει,  ότι δεν κατσουλοκρύβω το γεγονός, ότι ο πολιτισμός όλων μας είναι γεμάτος δάνεια  από τον πολιτισμό όλης της ανθρωπότητας.

Παρ’ όλα αυτά, δεν παύω, όπως ο καθένας μας, να ανήκω σε ένα έθνος. Πολλοί σήμερα, μιλάνε για το έθνος. Όταν νικάει η Εθνική  ομάδα  κατεβαίνουν στους δρόμους  με σημαίες, και στις Πλατείες των αγανακτισμένων συχνά θα ακούσει κανείς το περίφημο ρητό, που ενώ, ουσιαστικά, συσκοτίζει τα ταξικά ζητήματα της κοινωνίας, υποτίθεται, ότι  απλοποιεί όλα τα πολιτικά:   “Είμαστε όλοι Έλληνες”.

Μόνο που οι περισσότεροι ξεχνάνε κάτι:  Οι Έλληνες   ανήκουν σε δύο έθνη.  Με άλλες εθνικές διηγήσεις,  άλλες επετείους,  άλλους ήρωες. Δεν λέω, ότι αυτό είναι σωστό, ούτε ότι είναι λάθος, λέω απλώς ότι έτσι συμβαίνει. Να έλεγα ότι αυτά είναι παρελθόν και δεν ενδιαφέρουν,ή, όπως κάνουν πολλοί, ότι μας ενδιαφέρουν μόνο οι τάξεις και όχι τα έθνη, δε λύνει το πρόβλημα. Και βεβαίως ελπίζω να μην οργιστεί κανείς αναγνώστης εναντίον μου, το φαινόμενο δεν το …δημιούργησα εγώ, εγώ απλώς  πιστοποιώ την ύπαρξή του.

Ίσα-ίσα μάλιστα, στο άρθρο αυτό έχω κάνει μια περίληψη της Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους, που πέρα από το ότι ενοποιεί την εθνική μας ιστορία,  παρουσιάζει τα πραγματικά γεγονότα.

Αυτά που γράφω, όλα συμβήκανε. Δεν παύουν όμως να  αντιπροσωπεύουν τη μεγάλη εικόνα, που σημαίνει ότι, όπως σε όλες τις εθνικές διηγήσεις υπάρχει και εδώ κάποια αφαίρεση, αν και προσπάθησα να αμβλύνω, όσο γίνεται, τις ηρωοποιήσεις και τις εξιδανικεύσεις.

Πιστεύω ακόμα, ότι, ειδικά τώρα, που η χώρα μπαίνει βαθειά σε μια ζοφερή περίοδο οικονομικής κρίσης, μπορεί να βρεθούν στην Ιστορία και κυρίως στην πρόσφατη, οι απαντήσεις για ερωτήματα που βασανίζουν το νου πολλών ανθρώπων.

Πως φτάσαμε μέχρι εδώ;

Γιατί η Ελλάδα δε μοιάζει με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες;

Γιατί δεν έχουμε κοινωνικό κράτος;

Γιατί η άρχουσα τάξη δεν ανάπτυξε την οικονομία;  κλπ,κλπ.

Γιατί τα Ματ εδώ είναι χειρότερα από άλλες καπιταλιστικές χώρες;

Που βρέθηκαν τόσοι Ναζιστές στην Ελλάδα; κλπ

Το κείμενο είναι βασισμένο σε ένα παλιότερο  και είναι γραμμένο όχι σαν μια γλαφυρή διήγηση αλλά περισσότερο σαν συμβόλαιο, για να συμφωνήσουμε,  ότι  αυτό το έθνος έχει αυτή την ιστορία και όχι κάποια άλλη, φανταστική. Κι έτσι μετά να προχωρήσουμε σε άλλα, πιο ουσιαστικά και άμεσα πολιτικά. Αν έχετε αντιρρήσεις ή διορθώσεις, μη διστάσετε, στείλτε σχόλιο. Το αρχικό κείμενο ήταν πολύ συντομότερο, εδώ είναι μια  αναπτυγμένη μορφή του, άρα κανονικά ο τίτλος θα έπρεπε να είναι:  Μία σύντομη Ιστορία του Ελληνικού Έθνους.

Η

ΠΙΟ ΣΥΝΤΟΜΗ

 ΙΣΤΟΡΙΑ  ΤΟΥ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ  ΕΘΝΟΥΣ

(1204-2004)

Αν και οι Έλληνες έχουν οργανωθεί σε έθνος (με την σημερινή έννοια του έθνους), σχετικά πρόσφατα,  στην Ιστορία πρωτοεμφανίζονται  πριν  τέσσερις  χιλιάδες χρόνια,  στην  ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου,  που έχει κέντρο τη σημερινή Ελλάδα.  Οι πρώτοι κάτοικοι της Ελλάδας προέρχονται από μια μείξη  μεσολιθικών  πληθυσμών, που μετανάστευσαν  από την βόρειο Αφρική πριν από   22.000  χρόνια και νεολιθικών,  που ήρθαν γύρω στο 6.000 π.Χ. από την Ανατολή.  Είναι εκείνοι που θα χτίσουν τους πρώτους  οικισμούς της Ευρώπης και  οι οποίοι την εποχή του Χαλκού θα δημιουργήσουν τον Κυκλαδικό και τον Μινωικό πολιτισμό.  Γύρω στο 2,500 π.Χ.  θα κατεβούν βόρειοι πληθυσμοί,  που η αρχική τους κοιτίδα ήταν η Ουκρανία  (ή η Ανατολία).  Αυτοί οι τελευταίοι θα αναμειχθούν με τους παλαιότερους κατοίκους και θα   δώσουν στους Έλληνες  τη γλώσσα τους,  τα πρωτο-ελληνικά,  κλάδο της Πρωτο-Ινδοευρωπαϊκής και πρόγονο της νέας Ελληνικής, και θα χτίσουν τις Μυκηναϊκές μητροπόλεις. Το επόμενο κύμα  Ελλήνων  είναι οι Δωριείς, που θα κατέβουν γύρω στο 1200 π.Χ και θα εισάγουν τη χρήση του σιδήρου.

ΑθηνάΟι  Έλληνες, θα συγκροτήσουν τις ελληνικές πόλεις- κράτη  και θα συνεχίσουν την πολιτιστική έκρηξη, που είχε ακολουθήσει την γεωργική επανάσταση στη Μεσοποταμία, γύρω στο 10.000 π.Χ.  Στις ελληνικές πόλεις της Ευρώπης και της Μ. Ασίας, με αποκορύφωμα την Αθήνα του 5ου αιώνα π.Χ, θα ανθίσει ο Κλασσικός Ελληνικός πολιτισμός. Η Ελληνική φιλοσοφία , η επιστήμη , το θέατρο και η Δημοκρατία  θα γίνουν κύριο συστατικό όλου του  σύγχρονου πολιτισμού και, μαζί με τον Ιουδαιο-χριστιανικό ανθρωπισμό και τις παραδόσεις των βόρειων λαών της Ευρώπης,  μία από τις βάσεις του. Το καθεστώς των κλασσικών πόλεων-κρατών θα καταλυθεί από  ένα απομονωμένο δωρικό φύλο, τους  Μακεδόνες, πουθα ιδρύσουν πολυεθνικές αυτοκρατορίες στα πρότυπα των ανατολικών και  θα διαδώσουν τον Ελληνισμό σε όλη τη Μεσόγειο και θα ενώσουν την Ανατολή με τη Δύση.

Με την υιοθέτηση του μονοθεϊσμού και το σταδιακό γκρέμισμα των δουλοκτητικών αρχαίων κοινωνιών, σαν κυρίαρχη δύναμη της περιοχής  προβάλλει η αυτοκρατορία, που οι ιστορικοί ονομάζουν  Βυζαντινή.  Το Βυζάντιο συγκροτείται από τους υπηκόους της Ελληνικής και εξελληνισμένης, εκχρι-στιανισμένης  και ορθόδοξης ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.  Η πρωτεύουσά της,  η Κωνσταντινούπολη,  θα γίνει το κέντρο του τότε  γνωστού  κόσμου για χίλια χρόνια και θα διαφυλάξει τον πολιτισμό της  κλασικής Ελλάδας  πλουτίζοντάς  τον με εκείνον της Ανατολής.  Σταδιακά και κυρίως μετά την κατάλυσή της από τους Φράγκους της Δ΄  Σταυροφορίας (1204), οι Βυζαντινοί αρχίζουν να εγκαταλείπουν την αυτοκρατορική ιδεολογία και αποκτούν κάποια στοιχεία ελληνικής εθνικής συνείδησης.  Ορισμένοι από αυτούς ανακαταλαμβάνουν την Κωνσταντινούπολη,  όπου δημιουργείται μια Αναγέννηση των Ελληνικών Γραμμάτων (1261-1453), η οποία υπήρξε  πρόδρομος της ευρωπαϊκής Αναγέννησης, ενώ άλλοι αντιστέκονται ή αναπτύσσονται σε περιοχές κατεχόμενες από Βενετσιάνους,  Τούρκους και άλλους.

Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, το 1453,  οι Έλληνες,  που αυτοαποκαλούνται ακόμα   Ρωμαίοι και αργότερα Ρωμιοί, αποτελούν, αφενός,  ένα υποδεέστερο εξαρτημένο κομμάτι της οθωμανικής άρχουσας τάξης και,  μέσω του Οικουμενικού Πατριάρχη, ηγετική δύναμη όλων των υπόδουλων ορθοδόξων λαών και, αφετέρου, ένα μεγάλο τμήμα τής αστικής τάξης της αυτοκρατορίας καθώς και  σημαντικό τμήμα των αγροτών, δύο κοινωνικών τάξεων που συχνά εξεγείρονται (1463, 1499,  1518, 1525-1531, 1571, 1595-1601, 1611, 1645, 1770 κλπ). Κατά την πρώτη φάση της περιόδου αυτής η φυγή των  Ελλήνων λογίων στη Δύση θα ενισχύσει τα γράμματα, τη φιλοσοφία  και το ουμανιστικό κίνημα της Ευρώπης.

Στα τέλη του 18ου αιώνα, κάτω από την επίδραση του Διαφωτισμού και της Γαλλικής επανάστασης, ανάμεσα στους ρωμαίικους αστικούς πληθυσμούς της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και της διασποράς αναπτύσσεται η  σύγχρονη εθνική ιδέα. Έτσι, οι Έλληνες οργανωμένοι σε μυστικές εταιρείες κηρύσσουν επανάσταση  και ορίζουν σαν μέρα έναρξης της εξέγερσης την 25η Μαρτίου του 1821.

Αρχικά, σε πολιτικό επίπεδο,  της επανάστα- σης ηγούνται   διωχθέντες από τους Οθωμανούς Φαναριώτες,  δηλαδή  Ρωμιοί υψηλοί  αξιωματούχοι, που υπηρετούσαν τον Σουλτάνο, κυρίως στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και οι οποίοι  είχαν μεγάλη πολιτική πείρα. Επίσης ηγετικό ρόλο κλήθηκαν να παίξουν και οι ζάπλουτοι κοτζαμπάσηδες,  δηλ. οι προεστοί, κυρίως του Μοριά, που εκλεγόντουσαν από τους εξέχοντες  Ρωμιούς για να τους  εκπροσωπούν. Οι κοτζαμπάσηδες  ήταν οι αρχικοί χρηματοδότες της εξέγερσης και εκείνοι που μπορούσαν, λόγω του κύρους που είχαν, να συσπειρώνουν γύρω τους το λαό των επαρχιών τους.  Στον Αγώνα προσχώρησαν και οι νησιώτες μεγαλέμποροι και πλοιοκτήτες με τα αρματωμένα καράβια τους, ενίοτε πιεζόμενοι από τα πληρώματα και τους επαναστατημένους κατοίκους των νησιών τους.

Στο πεδίο της μάχης ηγήθηκαν οι εναπομείναντες από τους διωγμούς Κλέφτες. Δηλαδή οι σκληροτράχηλοι πολεμιστές, που κατάγονταν από χαμηλά κοινωνικά στρώματα,  και που για να γλυτώσουν την καταπίεση, είχαν βρει την ελευθερία εκτός κοινωνίας και ζούσαν  στα βουνά, κυρίως του Μωριά, σαν  παράνομοι, κλέβοντας τους πλούσιους, Μουσουλμάνους και Χριστιανούς, αδιακρίτως.  Στη Στερεά Ελλάδα, η στρατιωτική ηγεσία της Επανάστασης ήταν στα χέρια των λεγόμενων Αρματολών, εκείνων των   Κλεφτών, δηλαδή, που είχαν αναγκάσει με τη βία την Οθωμανική διοίκηση να τους αναγνωρίσει σαν εκπροσώπους της  και να τους παραχωρήσει εξουσία χωροδεσπότη, συχνά κληρονομική, πάνω σε μεγάλες περιοχές.

Παρά τα σφοδρά τοπικιστικά και ταξικά μίση και τους δύο εμφυλίους, στους οποίους συνεπλάκησαν οι Έλληνες κατά την διάρκεια της Επανάστασης, και παρά το γεγονός ότι αρχικά, κανένα Ευρωπαϊκό κράτος δεν  υποστήριξε τον αγώνα τους, στο τέλος οι Μεγάλες Δυνάμεις αναγνώρισαν την  ανεξαρτησία της Ελλάδας.  (1828). Μεγάλο ρόλο σ’ αυτό έπαιξαν  οι στρατιωτικές νίκες των Ελλήνων εναντίον του ισχυρότερου Δυνάστη της εποχής, του Σουλτάνου, το Φιλελληνικό και γενικότερα το φιλελεύθερο πολιτικό κλίμα που είχε συνεπάρει τους λαούς της Ευρώπης, και η επιτυχημένη  διπλωματία  του Αγώνα. Έτσι, οι Έλληνες μαζί με ορισμένες αρβανίτικες, βλάχικες, σλαβικές και άλλες, ως επί το πλείστον ορθόδοξες και με ρωμαίικη εθνική συνείδηση  μειονότητες, συγκροτούν  το βασίλειο, που ονομάζεται  Ελλάδα.  Η Ελλάδα υπήρξε ένα από τα πρώτα δημοκρατικά κράτη του κόσμου, αλλά, αν και  ανεξάρτητο, βρέθηκε κάτω από  την επιρροή  των μεγάλων δυνάμεων, που είχαν σαν πράκτορες των συμφερόντων τους  πολιτικά  κόμματα, το παλάτι και τμήματα της εξαρτημένης άρχουσας τάξης.

Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων (1912-1913) εναντίον αρχικά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και μετά εναντίον της Βουλγαρίας, η Ελλάδα απελευθερώνει  πολλά  εδάφη  και διπλασιάζει την έκτασή της. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος βρίσκει τους Έλληνες διχασμένους.  Κάποιοι συντάσσονται με την Αντάντ, ενώ άλλοι, με  επικεφαλής το βασιλιά,  με τις Κεντρικές Δυνάμεις.  Αφού επικρατήσουν οι πρώτοι, η Ελλάδα θα βρεθεί στο στρατόπεδο των νικητών και  με διεθνείς συνθήκες θα επεκτείνει τα σύνορα της σε  εδάφη της Μικράς Ασίας με Ελληνικό πληθυσμό . Η  Τουρκία, το νέο κράτος, που αντικατέστησε την Οθωμανική αυτοκρατορία,  δεν αποδέχεται τις  συνθήκες και έτσι η Ελλάδα για να τις επιβάλλει, θα ξεκινήσει τη  Μικρασιατική εκστρατεία το 1922. Ο Γερμανόφιλοι   βασιλικοί  επανέρχονται  στα πράγματα,  οι πρώην σύμμαχοι της Αντάντ εγκαταλείπουν την Ελλάδα κι έτσι χάνει τον πόλεμο.   Μετά την νίκη τους οι Τούρκοι εθνικιστές,  προχωρούν σε γενοκτονία των Ρωμιών στη Μικρασία και τον Πόντο. Τελικά με τις ανταλλαγές πληθυσμών,που γίνονται βάσει θρησκεύματος (και όχι γλώσσας) 570.000 Μουσουλμάνοι φεύγουν από την Ελλάδα,  ενώ  1.650.000 Έλληνες εκδιώκονται μαζικά από τις ασιατικές τους εθνικές εστίες.  Εξαίρεση αποτελεί το ανεξάρτητο κράτος της Κύπρου, πρώην αγγλική αποικία, που είναι σήμερα μέλος της  Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελείται από ελληνική κοινότητα και τουρκική μειονότητα,  αλλά ένα βόρειο τμήμα του νησιού τελεί υπό τουρκική κατοχή.

Ο 2ος Παγκόσμιος πόλεμος, βρίσκει την Ελλάδα με μια  δικτατορική κυβέρνηση, που είναι μεν φασιστική και γερμανόφιλη, αλλά που συνδέεται πολιτικά με τη Βρετανία.  Για αυτό, ενώ στην αρχή επιδιώκει την ουδετερότητα,  όταν επιτίθεται η φασιστική Ιταλία, κηρύσσει γενική επιστράτευση (28 Οκτωβρίου 1940).  Ο Ελληνο-Ιταλικός πόλεμος,  αμέσως  μετατρέπεται σε έναν λαϊκό πόλεμο, η επίθεση αναχαιτίζεται και, μετά, αυθόρμητα,  χωρίς επιτελικό σχέδιο επίθεσης, οι κατώτεροι αξιωματικοί και οι φαντάροι προχωρούν σε αντεπίθεση και απωθούν τον εχθρό έξω από τα ελληνικά σύνορα, στα βουνά της Αλβανίας. Οι Ιταλοί κατατροπώνονται και καλούν σε βοήθεια τους Γερμανούς.  Οι Έλληνες συνεχίζουν να πολεμάνε, αλλά το γερμανόφιλο επιτελείο συνθηκολογεί .

Έτσι, η Ελλάδα κατακτάται και παραδίνεται στη Διοίκηση των Ιταλών, Γερμανών και Βουλγάρων φασιστών.   Η Κατοχή (1940-1944) είναι σκληρότατη, και η αγριότητα των κατακτητών ξεπερνάει κάθε προηγούμενο.  Πυρπολούνται  1700 χωριά, και η οικονομία καταβαραθρώνεται. Ο αριθμός των νεκρών στη μάχη, των εκτελεσμένων και δολοφονημένων, όσων πέθαναν από τα βασανιστήρια και τις κακουχίες, ήταν πάνω από μισό εκατομμύριο. Λόγω της γενικευμένης κλοπής της  γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής από τους κατακτητές αλλά και του αποκλεισμού από τους Συμμάχους, πέθαναν από πείνα  300.000 άνθρωποι, ενώ 55.000 Έλληνες Εβραίοι χάθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα εξόντωσης.

Στη διάρκεια της Κατοχήςοι Έλληνες, με επικεφαλής την Αριστερά,  αυθόρμητα οργανώνονται σε αντιστασιακούς πυρήνες,  που οι περισσότεροι θα απορροφηθούν από το ΕΑΜ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο) το οποίο μετράει πάνω από δύο εκατομμύρια μέλη, ενώ 100.000 άνδρες και γυναίκες συγκροτούν τον πρώτο αμιγώς εθελοντικό λαϊκό στρατό στη σύγχρονη  ελληνική ιστορία, τον ΕΛΑΣ.  Ο ΕΛΑΣ θα απελευθερώσει  τα δύο τρίτα του εδάφους της χώρας,   και θα προσφέρει  μεγάλες υπηρεσίες στο συμμαχικό αγώνα εναντίον του Άξονα.

Την ίδια στιγμή, οι παλιοί πολιτικοί, όσοι δεν έφυγαν από τη χώρα μαζί με το βασιλιά, αδρανούν η, μαζί με την  άρχουσα τάξη  συνεργάζονται ανοιχτά με τους κατακτητές.  Στο τέλος, μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, προσφέρουν στους Ναζιστές δοσιλογικό στρατό κατοχής επανδρωμένο από 20.000 ντόπιους προδότες, τα Τάγματα ασφαλείας, τους λεγόμενους Γερμανοτσολιάδες  και άλλες μονάδες,  που πολεμάνε εναντίον της Εθνικής Αντίστασης και συμμετέχουν μαζί με τους κατακτητές σε θηριωδίες και  σφαγές  του άμαχου πληθυσμού.

Μετά την ήττα του Άξονα,  λόγω ανυπαρξίας στρατηγικού σχεδίου, αλλά και λόγω τυφλής εμπιστοσύνης  και ιδεολογικής εξάρτησης από τη Σοβιετική Ένωση  (που είχε από την αρχή του πολέμου παραχωρήσει την Ελλάδα στην σφαίρα επιρροής των Δυτικών κρατών), η ηγεσία του Κομουνιστικού κόμματος και των Αντιστασιακών οργανώσεων,  παραδίνει αμαχητί τα όπλα της αντίστασης στους Άγγλους.  Εκείνοι προχωράνε σε μια τυπική στρατιωτική επέμβαση στα εσωτερικά μιας συμμάχου χώρας,  επαναφέρουν τη μισητή βασιλεία και εγκαθιστούν αγγλόφιλες κυβερνήσεις.  Αυτές, αθωώνοντας και βγάζοντας από τη φυλακή και επανεξοπλίζοντας τις  συμμορίες των δοσιλόγων  των Γερμανών, εξαπολύουν τρομοκρατία εναντίον των αντιστασιακών, δημοκρατών και αριστερών.

Ορισμένοι, για να γλυτώσουν από  τους βασανισμούς, τους βιασμούς, τις εκτελέσεις και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, εξωθούνται σ’ έναν  Εμφύλιο πόλεμο (1946-1949). Από τη μια μάχονται οι παλιοί αντιστασιακοί, που βλέπουν τον αγώνα τους σαν συνέχεια του Εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα,  αλλά είναι αποκομμένοι από τον πληθυσμό, που πια έχει κουραστεί.  Και από την άλλη, οι συμμορίες των δοσιλόγων,  η νέα εξαρτημένη πολιτική εξουσία, ο τακτικός στρατός, οι Άγγλοι καθώς και οι Αμερικάνοι, που έρχονται  σε βοήθειά τους και οι οποίοι πειραματίζονται σε νέα όπλα  και νέες στρατηγικές.  Στη διάρκεια του εμφύλιου, που είναι η πρώτη σύγκρουση του Ψυχρού πολέμου, η ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος υιοθετεί  αλλοπρόσαλλη στρατηγική και βίαιες μεθόδους (αναγκαστική στρατολόγηση, ομηρεία, αλλά και σταλινικού τύπου στρατόπεδα για τους διαφωνούντες κομματικούς),  η δε Ρωσία τον χρησιμοποιεί  μεν για διαπραγματευτικό χαρτί και προπαγάνδα  εναντίον της Αμερικής, όμως δεν έχει βλέψεις στην Ελλάδα και για αυτό δεν βοηθά πρακτικά την Αριστερά.  Έτσι, η Βρετανία κι   η Αμερική, κερδίζουν τον πόλεμο.

Τα επόμενα χρόνια (1949-1967), οι προπολεμικοί   πολιτικοί συνεπικουρούμενοι από τους κατοχικούς δοσίλογους,  που ποτέ δεν τιμωρήθηκαν, εδραιώνουν την εξουσία τους.  Το  επίσημο κράτος και η οικονομικά και πολιτικά εξαρτημένη άρχουσα τάξη, με το πρόσχημα του “από βορρά κομμουνιστικού κινδύνου, υιοθετεί την τρομοκρατική ιδεολογία της δεξιάς  «εθνικοφροσύνης»  και κλείνει τους αντιπάλους του, αριστερούς, δημοκράτες και αντιστασιακούς, σε φρικτά  στρατόπεδα συγκέντρωσης και βασανισμού που έχουν  στόχο να καμφθεί η θέληση των πολιτών για αλλαγές.

 Η Ελλάδα, αφού περνάει μια πρώτη περίοδο φτώχειας, και μαζικής μετανάστευσης, αναπτύσσεται οικονομικά, αλλά χωρίς σχέδιο για μια αυτόνομη εξέλιξη.  Στηριγμένη στην πολιτιστική ανάπτυξη των προπολεμικών δεκαετιών αναδεικνύει  διανοητές, λογοτέχνες και καλλιτέχνες παγκόσμιας ακτινοβολίας.  Ενώ οι πολιτικές διώξεις  των αντιφρονούντων και η τρομοκρατία συνεχίζονται από το  οργανωμένο παρακράτος της δεξιάς, σταδιακά και με μακροχρόνιους πολιτικούς λαϊκούς αγώνες επανέρχεται κάποιο είδος δημοκρατίας.

Η πορεία εκδημοκρατισμού της Ελλάδας  θα σταματήσει την 21η    Απριλίου 1967 με το πραξικόπημα της χούντας των συνταγματαρχών, παλιών   ταγματασφαλιτών, που τώρα δρουν με την υποστήριξη των Αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών και που εγκαθιδρύουν δικτατορία. Οι δημοκρατικές ελευθερίες περιστέλλονται, τα στρατόπεδα ξανανοίγουν κα οι βασανισμοί των δημοκρατών και αριστερών επανέρχονται στην ημερήσια διάταξη.  Το  1974 οργανώνεται πραξικόπημα Ελλήνων   χουντικών στην Κύπρο,  που προκαλεί την Τουρκική  εισβολή.  Η χούντα την είχε αφήσει ανοχύρωτη και έτσι οι Τούρκοι καταλαμβάνουν το βόρειο τμήμα του νησιού.  Αυτό το γεγονός θα επισπεύσει την κατάρρευση του φασιστικού καθεστώτος στην Αθήνα.

Επίσης σημαντικό ρόλο, κυρίως ιδεολογικό, στην πτώση  των συνταγματαρχών έπαιξε και η ειρηνική φοιτητική  εξέγερση της 17ης Νοέμβρη 1973,  που μετεξελίχτηκε σε αντιχουντική και στη διάρκειά της  ο στρατός και η αστυνομία άνοιξε πυρ πάνω στο πλήθος σκοτώνοντας δεκάδες πολίτες, που διαδήλωναν ειρηνικά ζητώντας ελευθερία. Το αποκορύφωμα αυτό της Αντίστασης πραγματοποιήθηκε αυθόρμητα από αριστερούς και δημοκράτες , με την απουσία ή την αντίθεση των δυνάμεων της δεξιάς και ολοκληρώθηκε παρά τη θέληση των ηγεσιών του Κέντρου και  της παραδοσιακής αριστεράς, με εξαίρεση κάποιες ακρο-αριστερές  οργανώσεις.

Μετά την πτώση της δικτατορίας (1974) και την κατάργηση της βασιλείας με δημοψήφισμα, την ένταξη στην ΕΟΚ, μετέπειτα Ευρωπαϊκή Ένωση (1981)  και την επιστροφή στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ,  από όπου η Ελλάδα είχε αποχωρήσει αμέσως μετά τη χούντα,  εγκαθιδρύεται για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο  δημοκρατία  Ευρωπαϊκού τύπου, που διευρύνεται με την διαρκή πάλη των πολιτών εναντίον της κρατικής αυθαιρεσίας.  Οι ίδιες, όμως, οικογένειες από την εποχή της κατοχής  κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή και τα παιδιά των κατοχικών πρωθυπουργών και υπουργών γίνονται υπουργοί και πρωθυπουργοί της δημοκρατικής Ελλάδας. Ενίοτε μάλιστα,  τα παιδιά οικονομικών δοσίλογων που βαρύνονται από εγκλήματα εναντίον του Ελληνικού λαού, συμμετέχουν σε σύγχρονα σκάνδαλα.   Σ΄ όλη την περίοδο της Μεταπολίτευσης  (1974 μέχρι σήμερα), τα δύο κόμματα που  εναλλάσσονται στην εξουσία,  της Δεξιάς και της Σοσιαλδημοκρατίας, αντί να ξεριζώσουν τη διαφθορά, όπως επαγγέλονται, την ενισχύουν και εμπλέκονται και τα ίδια σε μεγάλα οικονομικά και πολιτικά σκάνδαλα.

Μετά την πτώση των δικτατοριών του  λεγόμενου  “υπαρκτού”  σοσιαλισμού και της Σοβιετικής Ένωσης (1989)  όπως παντού στον κόσμο, επικράτησε και στην Ελλάδα το μοντέλο ενός άκρατου οικονομικού νεο-φιλελευθερισμού,   που είναι υπέρ της πλήρους ιδιωτικοποίησης των πάντων και   της διάλυσης του κοινωνικού κράτους πρόνοιας.  Εκτός απ’ αυτά, το Ελληνικό κράτος  βρέθηκε να χρωστά τεράστια ποσά  σε Έλληνες και ξένους δανειστές.  Σ΄αυτό συνέβαλλε η οικογενειοκρατία, το παραδοσιακό πελατειακό σύστημα καθώς και τα διαπλεκόμενα ιδιωτικά ΜΜΕ, τα οποία εκτός των άλλων οδηγούν στην πολιτική και πολιτιστική εξαχρείωση του Ελληνικού λαού.  Εν τω μεταξύ,  η Αριστερά στην Ελλάδα βρίσκεται σε σύγχυση, ενώ η ιδεολογία της ακροδεξιάς εθνικοφροσύνης έχει αρχίσει πάλι να προπαγανδίζεται ανοιχτά από το Διαδίκτυο και ορισμένα μμε, χωρίς να έχει αληθινή απήχηση στον Ελληνικό λαό.  Με αφορμή, μάλιστα, το κύμα μετανάστευσης από τις  χώρες που πλήττονται από φτώχεια, οικολογική καταστροφή και πόλεμο, έχει παρατηρηθεί η συνεργασία ναζιστών  με το κράτος.

Μετά την Μεγάλη Οικονομική Κρίση του 21ου αιώνα,

και την αμφισβήτηση

του  αντιπροσωπευτικού κοινοβουλευτικού συστήματος,

η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει   την κοινή μοίρα,

 τα οικονομικά και πολιτικά αδιέξοδα και τις προκλήσεις ,

που αντιμετωπίζουν   όλες οι  ευρωπαϊκές χώρες.

Οι  Έλληνες  , σήμερα,  θεωρούνται ένα σύγχρονο  δημοκρατικό έθνος,

που επηρεάζεται και  εμπνέεται

από  όλα τα δυτικά  πολιτικά , κοινωνικά και πολιτιστικά κινήματα,

 διατηρώντας  συγχρόνως στην κουλτούρα του

  πολλά  στοιχεία

του  ανατολικού του

 χαρακτήρα.

Καπετάν Ένας

                                                                                                    Αθήνα, 2011

_______________________________________________________________

 Και εδώ ακριβώς τελειώνει η πρώτη πειραματική περίοδος του μικρού μου μπλογκ.  Θα μείνω μερικές μέρες στο διαδίκτυο,μετά θα την κάνω και, αν όλα πάνε καλά, θα επανέλθω, αλλά  μετά από μήνες ή ίσως μετά  από ένα ή δύο χρόνια. Ευχαριστώ όλους όσους είχαν την υπομονή και το κουράγιο να διαβάσουν τα διάφορα , που έγραψα, και συγγνώμη που δεν πρόλαβα να εκθέσω καμιά από τις ουτοπίες μου, που για κείνες ονόμασα το μπλογκ  “Ρεπορτάζ από την Ουτοπία“.  Και σας διαβεβαιώ, έχω μπόλικες   στο μυαλό και τις σημειώσεις μου. Δεν πειράζει, όμως, τα υπόλοιπα την επόμενη περίοδο, μετά από μερικά τέρμινα,  είτε υπάρχει, είτε δεν υπάρχει πια ο κόσμος, όπως τον ξέρουμε.

Οπότε,  Δύτη, Ρογήρε, Μπερναρντίνα, Αμπραβανέλ,και Γιάννη Κ. Τυφλέ, Χαζούλη,  Γκρηκτρόιτ,  Μάνια και όλα τα άλλα παιδιά, να είστε καλά και εις το επανιδείν ή μάλλον  το επαναπληκτρολογείν.

Read Full Post »

Αν  μικρός δεν είχα περιπέσει σε ορισμένα πολιτικά αμαρτήματα και δεν είχα προσβληθεί από  κάποιες παιδικές ιδεολογικές  αρρώστιες,  η πολιτική μου αυτοβιογραφία θα μπορούσε να ήταν η εξής:

Την εικοστή ενάτη του Ιούνη του έτους δύο χιλιάδες έντεκα, ήμουν εδώ:

Μετά εδώ:

Και μετά  ανακατέλαβα την πλατεία μαζί με τον ηρωικό και κάπως αλλοπρόσαλλο λαό της Αθήνας.   Ας είναι καλά οι σκηνίτες, που με μαλόξιαζαν  κάθε  τρεις  και  λίγο.  (Αυτό  έγινε μετά  που τα έπαιξα εντελώς από τα χημικά  και πήγα να πεθάνω ).  Μετά,  πρωταγωνίστησα  στο γλέντι,  πιστός  στη  φράση  της  Έμμας   Γκόλντμαν:

“Άν η επανάστασή σας δεν έχει γλέντι, μη με καλέσετε”.

Είμαι πολύ υπερήφανος για εκείνη την  ημέρα.  Αυτά.

___________________________________________________________

*Αμφιβάλλω, αν είναι περήφανος (εκεί που είναι) κι ο Μίλιγκαν,  που του έκλεψα το αστείο. Επίσης, θα ήμουν πιο υπερήφανος αν μπορούσα να γράψω για τίτλο: ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, Η συμβολή μου στην πτώση του, αλλά δεν είμαι τόσο αισιόδοξος.

Δεν έχω χρόνο για κάτι δικό  μου, που να βγάζει γέλιο. Γενικώς δεν έχω χρόνο, γι αυτό θα ανεβάσω μονοκοπανιά τις τρεις τελευταίες δημοσιεύσεις , τελειωμένες και διορθωμένες βιαστικά, της πρώτης πειραματικής περιόδου του μπλόγκ μου,  στο οποίο (και γενικά στο Ίντερνετ)  θα επιστρέψω μετά από πολλούς μήνες ή και χρόνια, και πάντα υπό την προϋπόθεση, ότι θα  πάνε όλα καλά εκεί, στα εξωτικά μέρη όπου θα ταξιδέψω  ( όχι για διακοπές και όχι σαν καπετάνιος της θάλασσας).

Read Full Post »

ΠΡΟΣ  ΟΛΟΥΣ  ΟΛΟΥΣ  ΟΛΟΥΣ

ΕΜΠΡΟΣ

 ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥ
ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

15 ΙΟΥΝΙΟΥ- ΓΕΝΙΚΗ   ΑΠΕΡΓΙΑ

Εμείς, ο Ελληνικός λαός, εδώ και λίγο καιρό, πληροφορηθήκαμε από τους ίδιους ανθρώπους που χρεώσανε τη χώρα 400.000.000.000 Ευρώ, ότι ήρθε η ώρα να μας κλέψουν κι άλλο, και τα λεφτά από τη δουλειά μας να τα δώσουν στους ξένους και Έλληνες  επενδυτές-γκάνγκστερ. Από τότε  έχει κορυφωθεί η οργή όλων μας, που, στερημένοι από κάθε αξιοπρέπεια ελεύθερου πολίτη,  βλέπουμε ένα μαύρο μέλλον μπροστά μας.

Τι μπορούμε να κάνουμε; Πολλά. Ήδη έχουμε αρχίσει με τη συγκέντρωση της Πλατείας Συντάγματος να εκφράζουμε την αντίθεσή μας στις αποφάσεις που παίρνονται  για μας χωρίς εμάς. Όμως σε λίγες μέρες η  πλειοψηφία της Βουλής, αφού πέτυχε με το Μνημόνιο να μας φτωχύνει, έχει σκοπό να ψηφίσει το Μνημόνιο 2 ( το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα), για να μας ξεζουμίσει κι άλλο. Τι θα κάνουμε; Θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια; Όχι βέβαια. Θα αντιδράσουμε με τον μόνο τρόπο που λογικοί άνθρωποι θα μπορούσαν να αντιδράσουν: Θα καλέσουμε την ίδια μέρα, μια μεγάλη ειρηνική συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Πλατεία Συντάγματος,    για να τους εμποδίσουμε.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΤΡΟΠΟΣ

ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

  •  Οργανώσεις, συνδικάτα και κόμματα!  Τέρμα τα λόγια.  Άνεργοι, απολυμένοι, ημι-απασχολούμενοι, χρεωμένοι!  
  • Έλληνες και ξένοι εργαζόμενοι ! Δημόσιοι, ιδιωτικοί και τραπεζικοί υπάλληλοι, που σε ένα χρόνο είδατε να σας παίρνουν πίσω, ότι είχατε κατακτήσει με αγώνες δεκαετιών!
  • Φοιτητές και πτυχιούχοι, νέοι χωρίς μέλλον, που βλέπετε μπροστά σας το φάντασμα της ανεργίας ,της ανέχειας, της μετανάστευσης. Εσείς, η γενιά των εφτακοσίων Ευρώ που μέσα σε μήνες γίνατε η  γενιά των 400!  
  •  Δάσκαλοι και καθηγητές, που σας έχουν αφήσει αβοήθητους να κολυμπήσετε μόνοι μέσα στα φουρτουνιασμένα νερά της δημόσιας εκπαίδευσης!
  •   Νέοι άνεργοι δικηγόροι, και γιατροί, που δουλεύετε σε νοσοκομεία  τα οποία πια θα στερούνται τα πάντα!
  • Διανοούμενοι και καλλιτέχνες, που   υποφέρετε μαζί με το λαό, να βλέπετε τη χώρα μας να βουλιάζει κάθε χρόνο βαθύτερα στη χωματερή του τηλεοπτικού διαπλεκόμενου σκουπιδαριού.
  • Μανάδες , παιδιά,  μαθητές, που βλέπετε το δημόσιο  σχολείο  κάθε μέρα να υποβαθμίζεται!
  • Συνάνθρωποί μας, άτομα με ειδικές ανάγκες, και σεις οι σύγχρονοι μεγαλομάρτυρες, αδέρφια μας, που  αβοήθητοι από το κράτος φροντίζετε αρρώστους συγγενείς!  
  • Οικογένειες φτωχές με παιδιά χρήστες ναρκωτικών, που η πολιτεία τα πετάει έξω από τα προγράμματα θεραπείας!
  •  Συνταξιούχοι, που χτίσατε αυτή τη χώρα και γιαγιάδες, που αναστήσατε δυο γενιές παιδιών και που τώρα σας πετάνε ένα ξεροκόμματο και σας λένε, ότι πρέπει να αγοράζετε από το υστέρημά σας ακόμα και τα  απαραίτητα για την επιβίωσή σας φάρμακα. Εσάς, που, αντί όλη η κοινωνία να σας δείχνει  σεβασμό και ευγνωμοσύνη, τώρα σας λένε, ότι από δω και μπρός θα ζήσετε σα ζητιάνοι!

 

ΟΛΟΥΣ  ΕΣΑΣ ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΩΡΑ.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ Η ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ.

Σηκωθείτε  από το χαζοκούτι και ξεσηκωθείτε.  Κλείστε τα παράθυρα της TV και ανοίξτε τις πόρτες των σπιτιών σας

ΕΛΑΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

ΑΠ΄ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ, ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Στη μεγάλη ειρηνική  συγκέντρωση του ενός εκατομμυρίου.

ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

 ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ  15 ΙΟΥΝΙΟΥ

Για να φωνάξουμε, όλοι μαζί:

 

  • ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!

 

  •  ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

 

  • ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΟ  ΜΝΗΜΟΝΙΟ

          ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΔΝΤ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ

 

  •  ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΞΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ  ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ-ΓΚΑΝΓΚΣΤΕΡ

 

  •  ΝΑ ΚΗΡΥΧΤΕΙ ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ  ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΛΗΣΤΡΙΚΟΥ  ΧΡΕΟΥΣ,  ΤΩΡΑ.

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 15 ΙΟΥΝΗ

 ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥ

ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

_____________________________________________________________________

ΣΧΟΛΙΟ

Οι συγκεντρώσεις της Πλατείας Συντάγματος είναι γεγονός και όποιος μπορεί, είναι σωστό να παρευρίσκεται η και να διανυκτερεύει.  Μετά την Ταχρίρ,  κι εγώ και πολλοί άλλοι είχαμε φανταστεί,  ότι κάπως έτσι θα γινόταν κι εδώ.  Δεν περίμενα,  βέβαια,  αυτή την παντελή έλλειψη χρώματος,  στην οποία δεν έχω συνηθίσει.  Πάντως,  μια που δεν ανήκω σε οργάνωση, ομάδα ή συλλογικότητα,  έστειλα στη συνέλευση αυτό το κείμενο προς ψήφιση,  δεν θα είμαι εκεί να το προπαγανδίσω,  αν κάποιος το βάλει στη συνέλευση,  εντάξει,  αλλιώς,  πάλι εντάξει. Το έφτιαξα να είναι ενωτικό,  στο πνεύμα του Συντάγματος:  Προς “όλους,όλους,όλους” κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.  Είδα,  εν τω μεταξύ, ότι κι ο Μίκης και συνδικάτα και πολλοί από τη Συνέλευση καλούν σε γενική απεργία και το πρόσθεσα κι αυτό. Τώρα μονοήμερη ή διαρκείας, ας αποφασίσει η Συνέλευση.

Για να αναπαράγω το κλίμα,  αφήνω αυτή τη σελίδα χωρίς χρωματισμούς και  οπτικο-ακουστικά,  έτσι,  επίτηδες.  Θα σας  αποζημιώσω πάντως στην επόμενη ανάρτηση,  με ένα άρθρο με κάποιες  σκέψεις μου  για τον Ελ Γκρέκο, που θά έχει αρκετά χρώματα κι αρώματα και που θα είναι το  προτελευταίο της πρώτης πειραματικής περιόδου του μπλογκ.

Read Full Post »